فسخ و انفساخ قرارداد؛ تفاوت در چیست؟

سعید فدائی، وکیل پایه یک دادگستری، در دفتر کار خود — تفاوت فسخ و انفساخ قرارداد

فسخ نهادی ارادی است: یکی از طرفین با اعلام اراده‌ی خود قرارداد را منحل می‌کند. انفساخ بدون دخالت اراده‌ی طرفین و صرفاً با تحقق یک شرط قانونی یا قراردادی، خودبه‌خود رخ می‌دهد. در ادامه این دو نهاد و یک مصداق روشن قانونی از انفساخ (ماده ۳۸۷ قانون مدنی) را توضیح می‌دهیم.

نسخه صوتی این مطلب

فسخ چیست؟

فسخ به معنای پایان‌دادن به قرارداد با اراده‌ی یکی از طرفین است. طبق اصل کلی ماده ۲۱۹ قانون مدنی، عقودی که به‌درستی منعقد شده‌اند برای طرفین لازم‌الاتباع است، مگر این‌که با رضایت طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود. این «علت قانونی» معمولاً یک خیار (حق فسخ) است که یا در متن قرارداد پیش‌بینی شده، یا قانون به یکی از طرفین اعطا کرده است. تا پیش از اعلام صریح فسخ، قرارداد به قوت خود باقی است.

انفساخ چیست؟

برخلاف فسخ، انفساخ نیازی به اعلام اراده یا اقدام رسمی از سوی هیچ‌کدام از طرفین ندارد. با تحقق یک شرط قانونی یا قراردادی مشخص، قرارداد به‌طور خودکار منحل می‌شود.

ماده ۳۸۷ قانون مدنی — مصداق روشن انفساخ

«اگر مبیع قبل از تسلیم، بدون تقصیر و اهمال از طرف بایع تلف شود، بیع منفسخ و ثمن باید به مشتری مسترد گردد؛ مگر این‌که بایع برای تسلیم به حاکم یا قائم‌مقام او رجوع نموده باشد که در این صورت، تلف از مال مشتری خواهد بود.»

به زبان ساده: اگر کالای فروخته‌شده پیش از تحویل، بدون تقصیر فروشنده از بین برود، معامله خودبه‌خود بر هم می‌خورد و فروشنده باید پول را پس بدهد؛ نیازی به اعلام فسخ از سوی هیچ‌کدام از طرفین نیست.

جدول تفاوت آثار حقوقی

معیارفسخانفساخ
نیاز به ارادهدارد (اعلام صریح یکی از طرفین)ندارد (خودبه‌خود)
مبناخیار قانونی یا قراردادیتحقق شرط قانونی یا قراردادی
زمان تحققلحظه‌ی اعلام ارادهلحظه‌ی وقوع شرط

تشخیص درست این‌که وضعیت شما فسخ است یا انفساخ، در تعیین مسیر عملی (نیاز به اعلام رسمی یا نه) و اثبات دعوا تعیین‌کننده است. راهنمای کامل‌تر سایر دعاوی قراردادهای تجاری در صفحه‌ی «وکیل قراردادهای تجاری مشهد» قرار دارد. برای اختلافات مربوط به مغازه و ملک تجاری اجاره‌ای، راهنمای سرقفلی و حق کسب و پیشه را هم ببینید.

سوالات پرتکرار

پرسش‌های رایج درباره‌ی فسخ و انفساخ قرارداد

تفاوت اصلی فسخ و انفساخ چیست؟

فسخ نهادی ارادی است: یکی از طرفین با استناد به یک خیار قانونی یا قراردادی و با اعلام صریح اراده‌ی خود، قرارداد را منحل می‌کند. انفساخ بدون دخالت اراده‌ی طرفین و صرفاً با تحقق یک شرط قانونی یا قراردادی به‌طور خودکار رخ می‌دهد.

آیا انفساخ نیاز به حکم دادگاه دارد؟

خیر. انفساخ خودبه‌خود و بدون نیاز به اعلام اراده یا اقدام رسمی از طرفین رخ می‌دهد؛ اما در صورت اختلاف بر سر تحقق شرایط انفساخ، اثبات آن ممکن است نیازمند مراجعه به دادگاه باشد.

مثال انفساخ در قانون مدنی چیست؟

طبق ماده ۳۸۷ قانون مدنی، اگر مبیع پیش از تسلیم، بدون تقصیر و اهمال از طرف فروشنده تلف شود، بیع به‌طور خودکار منفسخ می‌شود و ثمن باید به خریدار مسترد شود؛ این یکی از روشن‌ترین مصادیق قانونی انفساخ است.

آثار فسخ و انفساخ یکسان است؟

از نظر نتیجه‌ی نهایی (انحلال قرارداد و بازگشت عوضین) شبیه‌اند، اما از نظر مسیر اثبات متفاوت‌اند: در فسخ، اعلام اراده و شرایط خیار باید اثبات شود؛ در انفساخ، صرفاً تحقق شرط قانونی یا قراردادی کافی است و نیازی به اثبات اراده‌ی طرفین نیست.

این راهنما توسط سعید فدائی، وکیل پایه یک دادگستری و عضو مرکز وکلای قوهٔ قضاییه، نوشته شده است.